آقاي رئيس جمهور سلام

سخنان شما را در سفر به قم چندين بار خواندم و متاسفم كه بگويم شما همچنان در توهم دوران تبليغات انتخابات رياست جمهوري به سر مي بريد . مي پرسيد چرا ؟ پاسخ ساده و روشن است . شما اكنون دو سال و اندي است كه سكان هدايت دولتي را به دست گرفته ايد كه خدا را شكر از همراهي و همگامي اكثريت نمايندگان و نيز كانون هاي قدرت برخوردار است و بي انصافي است اگر ارادتمنداني را كه همواره مدح شما گفته اند را به حساب نياوري . البته چند منتقد دست خالي هم داريد كه تكليف آنان مشخص است زيرا به بيگانگان وابسته اند . مي ماند وزراء كه خود با كار كارشناسي انتخاب كرده ايد و هر موقع نيز صلاح دانسته ايد يا گوش به فرمان نبوده اند را عزل كرده ايد . تا اينجا همه چيز عادي است و حق شما است كه از قدرت و مقام خود در راستاي برنامه هايتان بهره ببريد اما شما اين حق را نداريد كه هر موقع و هر جا كم آورديد از مافيايي سخن بگوييد كه قصد به زمين زدن دولت شما را دارد اما مردمي كه به شما راي داده اند حق ندارند آنها را بشناسند . چرا از معرفي آنها ابا داريد . آقاي احمدي نژاد ! اگر در زمان تبليغات انتخاباتي اين حرف ها را مي زديد پذيرفتني بود اما امروز كه بيش از نود درصد قدرت يادر اختيار شماست و يا همراهتان ديگر اينچنين حرف زدن وتنها ديگران را محكوم كردن در شان يك رئيس جمهور اسلامي نيست . صادقانه يا بپذيريد كه توان اداره كشور را نداريد و يا دست هاي كه مي خواهيد قطع كنيد را هر چه سريعتر به مردم معرفي كنيد .گراني و تورم پشت مردم را خم كرده ؛ فساد اداري بيداد مي كند ؛ سياست خارجي وضعيت مطلوبي ندارد ؛ مردم گله مندند ولي صبور چون نظام اسلاميشان را دوست دارند و شما گر چه تلاش مي كنيد اما بهتراست اول ايران را بسازيد و آنگاه به فكر اصلاح وضعيت جهان باشيد .